علائم فلج مغزی در نوزادان [خفیف و شدید]

علائم فلج مغزی خفیف در نوزادان

فلج مغزی خفیف یکی از چالش‌برانگیزترین موارد برای تشخیص است، چون علائم آن ممکن است سال‌ها پنهان بماند. کودکان مبتلا به فلج مغزی خفیف ظاهراً رشد طبیعی دارند، اما تفاوت‌های ظریفی وجود دارد:

علائم ظریف و قابل اشتباه

• تأخیر خفیف در مایلستون‌ها: چند هفته تأخیر در نشستن، ایستادن یا اولین قدم‌ها. والدین اغلب این را به «تنبلی» یا «کمرویی» نسبت می‌دهند.
• ترجیح دادن یک دست: قبل از یک سالگی واضح است که یک دست را بیشتر استفاده می‌کند. (ترجیح دست باید بعد از یک سالگی ظاهر شود).
• راه رفتن روی پنجه: مادامی که پیاده شده همچنان روی پنجه راه می‌رود.
• افتادن‌های مکرر: بیشتر از کودکان هم‌ سال زمین می‌خورد.
• مشکل در ظرافت دست: کندی در انجام کارهای ظریف مثل برداشتن اشیا کوچک.
• خستگی سریع‌تر: بعد از فعالیت‌های کم‌ زحمت نسبت به سایر کودکان خسته‌تر می‌شود.
• شکایت از درد پا: بعد از بازی یا پیاده‌روی کوتاه از درد پا شکایت دارد.

چرا فلج مغزی خفیف دیر تشخیص داده می‌شود؟

• علائم آنقدر خفیف هستند که هم والدین و هم پزشکان آن‌ها را نادیده می‌گیرند.
• کودک مهارت‌های جبرانی یاد می‌گیرد که ضعف را پنهان می‌کند.
• آزمون‌های تکاملی معمول شاید آن را نشان ندهند.
• اغلب اوقات در سنین مدرسه که نوشتن، دویدن یا سایر مهارت‌های پیچیده‌تر موردنیاز می‌شوند، تشخیص داده می‌شود.

💡 نکته مهم برای والدین: اگر نوزادتان قبل از یک سالگی آشکارا یک دست را بیشتر از دست دیگر ترجیح می‌دهد، این یک علامت هشداردهنده است. ترجیح دست در انسان طبیعی باید بعد از یک سالگی ظاهر شود.

علائم فلج مغزی شدید در نوزادان

فلج مغزی شدید اغلب از همان ابتدای تولد یا ماه‌های اول زندگی قابل تشخیص است. این موارد معمولاً با درگیری چهار اندام همراه هستند:

علائم در بدو تولد

• سفتی شدید عضلات: نوزاد کاملاً سفت است و اندام‌ها را نمی‌توان به راحتی خم یا صاف کرد.
• گریه غیرطبیعی: گریه خیلی ضعیف، تک‌نواخت یا غیرمعمول.
• مشکل شدید در تنفس و بلع: از ابتدا در مکیدن شیر مشکل جدی دارد.
• نیاز به دستگاه تنفسی: نوزاد از ابتدا به کمک برای تنفس نیاز دارد.
• رنگ آبی پوست: ناشی از کمبود اکسیژن.